സൂര്യന്‍

ഉറങ്ങുന്നവരെ മാത്രേ
ഒച്ചയിട്ടുണര്‍ത്താനാവു,
ഉറക്കം നടിക്കുന്നവര്‍
ഉണാരാനേ പോകുന്നില്ല.

ഈ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക്
മഞ്ഞിന്റെ തണുപ്പാണ്.
പക്ഷെ ആ മഞ്ഞ്
വെയിലേറ്റുരുകില്ല.

കാതമേറെത്താണ്ടി
നിന്നരികിലെത്തിയെങ്കിലും
നിദ്ര വിട്ടുണരാതെ
നീയെങ്ങനെയെന്നെ കാണും.

നിന്റെ ഗന്ധം വഹിക്കുന്ന കാറ്റ്,
നിന്റെ രൂപം വരച്ചു ചേര്‍ത്ത പകലുകള്‍,
നിന്റെ പാദം പതിഞ്ഞ മണ്ണ്,
നിന്നെ കുളിര്‍പ്പിച്ച നിലാവ്,
ഇവയെല്ലാം ഒരായിരം കൈകള്‍
നീട്ടിയെന്നെപ്പുണരുമ്പോള്‍
ഞാനെങ്ങനെ തിരിച്ചുപോകും.



Comments: